Ludwik Szwykowski (1877-1965)

Ludwik Szwykowski (1877-1965)

Ludwik Szwykowski

L. Szwykowski, fot. z legitymacji służbowej BGK, arch. BGK

W latach 1926-1939 dyrektor oddziału BGK w Wilnie, znakomity żeglarz, w odrodzonej Polsce współtwórca Polskiego Związku Żeglarskiego, którego w latach 1926-1929 był prezesem. Twórca i pierwszy komandor Oficerskiego Yacht Klubu w Warszawie. Urodził się w Symferopolu. Ukończył gimnazjum w Wilnie i studia ekonomiczne w Wyższej Szkole Handlowej w Antwerpii. W latach 1914-1918 wcielony do armii rosyjskiej. Po roku 1918 dyrektor Banku Zjednoczonych Przemysłowców w Warszawie. 

Żeglarstwem zainteresował się w czasie studiów handlowych w Antwerpii i praktyk bankowych w Anglii. W roku 1904 kupuje regatowy szkuner „Gay Parisienne", na którym odnosił liczne sukcesy w regatach petersburskiego jacht klubu. Na olimpiadzie w Sztokholmie w 1912 r. startuje w jachtowych regatach, w których udział wzięli żeglarze z nieistniejących na mapie ówczesnej Europy państw, takich jak na przykład Polska. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wraca do kraju. W roku 1926 Ludwik Szwykowski na odkrytej łodzi mieczowej „Doris" pożeglował z trójką małych dzieci Wisłą do Gdańska i dalej morzem do Danii i Szwecji. Na olimpiadzie w Amsterdamie w 1928 r. był komandorem polskiej ekipy żeglarskiej. W 1929 r. ukazał się jego autorstwa „Krótki podręcznik żeglarstwa”, pierwsza polska pozycja w tej dziedzinie, a w 1933 r. „Żeglarz śródlądowy”. Na początku lat 30-tych przetłumaczył z francuskiego na język polski wspomnienia dwóch wielkich żeglarzy, którzy samotnie opłynęli świat. 8 lipca 1932 r. wypłynął z Gdańska na zmodernizowanej „Doris” w samotny rejs po Bałtyku wzdłuż nadmorskich portów w Polsce, Niemczech i duńskich na Bornholmie. Żeglarskie pasje Ludwika Szwykowskiego sprawiły, że wileńskie koło Zrzeszenia Urzędników BGK posiadało swój własny jacht, na którym brało udział w regatach organizowanych na jeziorze Trockim przez Ligę Morską i Kolonialną. 

Po wcieleniu Wilna w październiku 1939 r. do Litwy i likwidacji oddziału BGK Ludwik Szwykowski pracował m.in. jako kasjer w wileńskim teatrzyku "Ali Baba". Po wojnie wraca do pracy w BGK  (oddział w Łodzi), a następnie do emerytury pracował jako dyrektor finansowy Zjednoczenia Przemysłu Papierniczego.

W okresie powojennym brał udział w reaktywacji struktur krajowego ruchu żeglarskiego. W roku 1957 mając 80 lat, ogłosił zamiar samotnego rejsu na Bornholm. Na przeszkodzie stanął jednak zły stan zdrowia sędziwego żeglarza. Za zasługi dla rozwoju żeglarstwa Ludwik Szwykowski odznaczony został Orderem Odrodzenia Polski. Współautor wznawianego do dziś kieszonkowego słownika polsko-francuskiego, wydanego w 1965 r. Zmarł w Warszawie. Tak o Ludwiku Szwykowskim w nekrologu zamieszczonym na łamach „Słowa Powszechnego” pisał Stanisław Cat-Mackiewicz: „Człowiek wybitny, o silnej indywidualności, ale przede wszystkim człowiek czarujący, uroczy, którego spokojny i mądry uśmiech podbijał sobie serca ludzkie. […]  Pamiętam go jak urzędował w pięknym pałacu książąt Ogińskich na Ś-to Jerskim zaułku w kulturalnie utrzymanym gabinecie (siedziba oddziału BGK w latach 1924-1938). Prowadził bardzo mądrą, obywatelską i dla wszystkich życzliwą politykę gospodarczą. Był bardzo popularna osobą w społeczeństwie. […] Ten romantyk myślący o morzu, romantyk ze spojrzeniem pięknych oczu i z dobrego uśmiechu, był pracownikiem gorliwym, kierownikiem pracy rzetelnym i rozumnym. Takich ludzi jak on prędko się nie zapomina”.