Stanisław Jurjewicz (1897-1965)

Stanisław Jurjewicz (1897-1965)

Stanisław Jurjewicz

Jurjewicz, okres międzywojenny, arch. BGK
Załoga wioślarska Związku Urzędniczych Stowarzyszeń Sportowych „Zjednoczenie”, pierwszy od prawej S. Jurjewicz, okres międzywojenny, arch. BGK
Zaświadczenia okupacyjnego BGK z 1940 r. wydane S. Jurjewiczowi, arch. BGK
Zaświadczenia okupacyjnego BGK z 1940 r. wydane S. Jurjewiczowi, arch. BGK
S. Jurjewicz z żoną i córką Irminą, pocz. Lat 30.tych., arch. BGK
 

Pracownik BGK w latach 1927-1949, z przerwą związaną z osadzeniem w niemieckim obozie koncentracyjnym od sierpnia 1944 do 8 maja 1945 r. Urodzony w Jurborgu nad Niemnem na terenach tzw. Litwy Kowieńskiej, w wyniku rozbiorów włączonych do imperium rosyjskiego, po zakończeniu I wojny terytorium państwa litewskiego. W 1919 w gimnazjum realnym w Irkucku otrzymuje świadectwo maturalne, po czym rozpoczyna studia medyczne na Uniwersytecie Tomskim. Jednocześnie wstępuje do Wojska Polskiego, gdzie jako sanitariusz piechoty służy do 1921 r. W 1922 r. wraca do Polski i rozpoczyna studia na Uniwersytecie Warszawskim, z których ze względów materialnych musi zrezygnować, podejmując pracę w Urzędzie Ziemskim, a następnie w Państwowym Monopolu Tytoniowym. W 1925 r. kończy dwuletni kurs Szkoły Nauk Politycznych na wydziale finansowo-ekonomicznym Uniwersytetu Warszawskiego. W marcu rozpoczyna w pionie księgowości pracę w centrali BGK. Pasjonował się fotografią, malował obrazy i uprawiał wioślarstwo w sekcji sportów wodnych Związku Urzędniczych Stowarzyszeń Sportowych „Zjednoczenie”. Od początku lat 30.tych wraz z rodziną mieszkał w Domu Urzędników BGK przy ul. Siennej 41 w Warszawie, skąd na początku 1940 r. w związku z planami utworzenia getta wraz ze wszystkimi lokatorami kamienicy został wysiedlony przez okupacyjne władze niemieckie.

6 września 1939 r. wraz z ok. 350 pracownikami centrali i zarządem ewakuowany się z Warszawy w kierunku Równego specjalnym pociągiem, zorganizowanym przez prezesa BGK gen. R. Góreckiego. Po wkroczeniu 17 września 1939 r. na terytorium Polski wojsk sowieckich wraz z pozostałymi pracownikami centrali wraca do Warszawy i w październiku 1939 r. podjął pracę w BGK, znajdującym się już pod niemieckim kierownictwem. Zanim poddał się procedurze rekrutacyjnej, którą niemieckie kierownictwo BGK zastosowało wobec wszystkich pracowników centrali i oddziału głównego, którzy chcieli wrócić do pracy w banku, jego koledzy poinformowali go, że przed przejęciem banku przez Niemców na wszelki wypadek jego teczkę personalna spalili, aby dokumenty mogące zaszkodzić Stanisławowi Jurjewiczowi nie wpadły w niepowołane ręce. Zanim to jednak uczynili, wyjęli z teczki najważniejsze dokumenty i przekazali je Stanisławowi Jurjewiczowi. W ten sposób ocalały i po latach do BGK wróciły. 23 sierpnia 1944 r. zostaje aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Stutthofie, a następnie do obozu w Sophienwaldzie, skąd wychodzi 8 maja 1945 r.

Po powrocie do Warszawy z dniem 1 czerwca 1945 r. podejmuje pracę w centrali BGK. 27 października 1949 r. na podstawie dekretu o reformie bankowej z 25 października 1948 r. zostaje z dniem 1 listopada 1949 r. „przydzielony do pracy w Banku Inwestycyjnym” na stanowisku „kierownika księgowości finansowej Funduszu Emerytalnego”, a następnie kierownika Działu Budżetowo-Rozliczeniowego. Przypomnę, że na mocy wspomnianego dekretu Bank Inwestycyjny miał zastąpić BGKBGK miał zostać przekształcony w Bank Inwestycyjny, czyli de facto zlikwidowany, do czego z różnych przyczyn nigdy jednak nie doszło. Do 1951 r. mieszkał w jednej z przedwojennych kamienic Funduszu Emerytalnego Pracowników BGK przy ul. Rozbrat 10-14 i 16-18 (dwa połączone budynki), a od 1951 r. w innej przedwojennej kamienicy funduszu przy ul. Konopczyńskiego 5/7.

Z dniem 31 lipca 1952 r. Stanisław Jurjewicz został z Banku Inwestycyjnego zwolniony i zaczał pracę w Wojewódzkim Zjednoczeniu Przemysłu Zbożowo-Młynarskiego, gdzie pracował do osiągnięcia wieku emerytalnego w 1959 r. Zmarł w Warszawie. Zamieszczone fotografie i dokumenty S. Jurjewicza przekazała BGK jego córka, Pani Irmina Jurjewicz-Leśniewska.