Stefan Starzyński (1893-1939)

Stefan Starzyński (1893-1939)

Stefan Starzyński

Hol na II p. w gmachu centrali BGK, kierownictwo BGK z pracownikami. Dzień wcześniej Stefan Starzyński objął stanowisko wiceprezesa BGK.
W pierwszym rzędzie od lewej siedzą: dyrektor BGK Zygmunt Wasserab, dyrektor BGK Józef Kożuchowski, w latach 1935-1938 wiceprezes BGK, NN, wiceprezes BGK Stefan Starzyński, prezes BGK gen. dr Roman Górecki, naczelny dyrektor BGK (do 31 grudnia 1932 r.) gen. Feliks Maciszewski, p.o. naczelnego dyrektora BGK (od 1 stycznia 1933 r.) Jerzy Drecki, dyrektor BGK Leon Barysz, dyrektor BGK Tadeusz Garbusiński, NN, zbiory własne BGK.
Uroczyste otwarcie oddziału BGK we Włocławku 28 luty 1928 r. W uroczystości poza kierownictwem BGK i oddziału, udział wzięli: w pierwszym rzędzie stoją kolejno od lewej: NN, dyr. BGK Walenty Miller, dyr. BGK dr Leon Barysz.

 

Legendarny prezydent Warszawy w latach 1934-1939, Komisarz Cywilnym Obrony Warszawy we wrześniu 1939 r., zamordowany w grudniu 1939 r. przez funkcjonariuszy gestapo, w latach 1927-1929 z ramienia ministerstwa skarbu członek Rady Nadzorczej BGK, w latach 1929-1932 wiceminister skarbu, od grudnia 1932 do lipca 1934 r. wiceprezes BGK. 

Urodzony w Warszawie. Już w latach szkolnych prowadził konspiracyjną działalność w Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej, za co po wcześniejszym, dwukrotnym aresztowaniu, skazany został w 1910 r. na miesiąc więzienia w Cytadeli. Członek Polskiej Organizacji Narodowej, Związku Strzeleckiego pod pseudonimem „Lew” i Związku Walki Czynnej. W 1914 r. ukończył studia ekonomiczne na Wyższych Kursach Handlowych im. A. Zielińskiego (od 1916 r. Wyższa Szkoła Handlowa, od 1933 r. Szkoła Głowna Handlowa), podczas I wojny światowej żołnierz I Brygady Legionów Polskich dowodzonej przez Józefa Piłsudskiego. W latach 1918-1921 oficer WP, z którego odchodzi do rezerwy w stopniu majora.

W protokole posiedzenia Rady Nadzorczej BGK z 29 marca 1928 r. we fragmencie dyskusji dotyczącej „działalności instytucji emisyjnych prywatnych” znajduje się wypowiedź Stefana Starzyńskiego jeszcze jako dyrektora departamentu w Ministerstwie Skarbu, według którego „nie może bowiem instytucja państwowa wytwarzać konkurencji instytucjom prywatnym. Tam gdzie kapitał prywatny da sam sobie radę, BGK się wycofuje”.

17 grudnia 1932 r. Prezydent RP Ignacy Mościcki podpisał dekret zwalniający Stefana Starzyńskiego ze stanowiska wiceministra skarbu udzielając mu jednocześnie z dniem 19 grudnia urlopu. Związane to było z mianowaniem na stanowisko Zastępcy Prezesa Rady Nadzorczej BGK oraz nowoutworzonego stanowiska wiceprezesa BGK. Wcześniej stanowisko to w strukturze BGK nie istniało. Urzędowanie na stanowisku wiceprezesa BGK Stefan Starzyński rozpoczął 31 grudnia 1932 r. We wrześniu 1933 r. jako wiceprezes BGK powołany został przez ministra skarbu na stanowisko Komisarza Generalnego Pożyczki Narodowej.

30 lipca 1934 r. Rada Ministrów wydała zarządzenie „o powołaniu Tymcz. Prezydenta M. Stoł. Warszawy w osobie Stefana Starzyńskiego, urlopowanego Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Skarbu, Wiceprezesa Banku Gospodarstwa Krajowego”. 2 sierpnia 1934 r. „p.o. Tymczasowego Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy Józef Ołpiński, Tymczasowy Wiceprezydent Miasta, […] przekazał niniejszem Tymczasowemu Prezydentowi Miasta Stoł. Warszawy Stefanowi Starzyńskiemu wszelkie czynności i agendy organów ustrojowych Tymczasowego Zarządu Miejskiego, a Tymcz. Prezydent Miasta Stefan Starzyński powyższe czynności i agendy tem samem przyjął”.

Symboliczny grób Stefana Starzyńskiego znajduje się na warszawskich Powązkach. Za życia Stefan Starzyński odznaczony był m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1933 r.), Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (24 września 1939 r.) a pośmiertnie m.in. Krzyżem Niepodległości Polski Podziemnej z Mieczami (w 1954 r. przez Prezydenta RP na Wychodźstwie) oraz w 2010 r. przez Prezydenta RP Orderem Orła Białego.