Zygmunt Wasserab (1890-1972)

Zygmunt Wasserab (1890-1972)

Zygmunt Wasserab

Urodzony w Stryju (w II RP woj. Stanisławowskie), absolwent wydziału prawa i umiejętności politycznych na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, żołnierz II Brygady Legionów Polskich, w marcu 1916 r. na froncie wołyńskim w stopniu chorążego jeden z założycieli „Drużyny Legionowej”, piłkarskiej reprezentacji Legionów. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w Wojsku Polskim, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. Jeden z założycieli klubu sportowego WKS Legia, w latach 1926-1929 w stopniu płk WP wiceprezes klubu. Od 1928 zatrudniony w centrali BGK. Po mianowaniu zastępcą dyrektora BGK, a następnie dyrektorem, wchodzi w skład ścisłego kierownictwa banku. 

W dniu wybuchu II wojny zmobilizowany, po kampanii wrześniowej 1939 r. przedostał się na Węgry, gdzie został internowany. Działał w konspiracyjnych strukturach Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej, zajmując się przerzutami kurierów do Polski. Po zajęciu Węgier przez wojska niemieckie przewieziono go do jednego z obozów jenieckich wchodzących w skład kompleksu Sachsenhausen. Po zakończeniu wojny powrócił do Polski 26 czerwca 1945 r. i prosto z pociągu zgłosił się w poznańskim oddziale BGK. Dwa dni później przyjechał do Warszawy i został jako pracownik BGK oddelegowany do Ministerstwa Skarbu. W 1949 r. został zwolniony z ministerstwa i BGK. Zmarł w Warszawie 8 kwietnia 1972 r. Pochowany jest w Warszawie na Powązkach. Przed wojną odznaczony Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Oficerskim orderu Polonia Restituta, Krzyżem Walecznych, dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem X-lecia Odzyskanej Niepodległości.

Rota przysięgi służbowej złożonej 6 października 1928 r. przez Z. Wasseraba przed prezesem BGK gen. dr R. Góreckim, arch. BGK
Dyr. BGK Z. Wasserab, 1931 r. arch. BGK
Dyplom medalu za długoletnią służbę, nadanego z. Wasserabowi przez min. skarbu 11 listpada 1938 r., arch. BGK