Jan Szczepkowski (1878-1964)

Jan Szczepkowski (1878-1964)

Jan Szczepkowski

Płaskorzeźby J. Szczepkowskiego na ryzalicie gmachu centrali BGK, lata 30.te, arch. BGK.
Płaskorzeźby J. Szczepkowskiego na ryzalicie gmachu centrali BGK, lata 30.te, arch. BGK.

W październiku 1929 r. rozstrzygnięto  „Konkurs na monumentalne płaskorzeźby do nowobudującego się gmachu Banku Gospodarstwa Krajowego” („Architektura i Budownictwo” nr 9, 1929). Miały ozdobić ryzalit z głównym wejściem do gmachu od strony Al. Jerozolimskiej. Z dziewięciu nadesłanych prac za najlepszy uznano projekt Jana Szczepkowskiego.
Wszystkie nadesłane na konkurs prace zostały wystawione  w należącym do BGK pałacu Tyszkiewiczów-Potockich przy ul. Krakowskie Przedmieście 32 w Warszawie, gdzie w latach 1927-1931 mieściła się część departamentów centrali BGK. 

Płaskorzeźby Jana Szczepkowskiego do dzisiaj ozdabiają ryzalit w z głównym wejściem do gmachu centrali BGK przy Al. Jerozolimskich w Warszawie. Na frotowej części znajdują się trzy płaskorzeźby zatytułowane Miary, Drzewo i Wagi. Na wschodniej, lewej stronie ryzalitu od góry znajdują się kolejno Walka z Przestworzem, Plon, Praca, Powierzchnia Ziemi oraz jej Wnętrze. Na zachodniej, prawej ścianie, od góry widzimy Przestworza, Orkę i Pracę.

Późną nocą 12 maja 1935 r. artystę wezwano do Belwederu, aby wykonał gipsową maskę pośmiertną marszałka Piłsudskiego. Wygrał też przed wojną m.in. konkurs na trumnę i wawelski sarkofag Piłsudskiego, których realizację uniemożliwił wybuch II wojny. Jan Szczepkowski to również autor m.in. pomników W. Bogusławskiego i S. Moniuszki przed gmachem Teatru Wielkiego w Warszawie, oraz płaskorzeźb na ryzalicie gmachu, dobudowanego do gmachu centrali BGK w latach 1949-1956.